Dünyaya geliş etkenimiz, koruyucumuz, dayanağımız, ev içinde her şeyi en son duyanımızın günü.
Sert görünüm sergilese de sevgi dolu olan, en az annemiz kadar bizim için çabalayan, didinen ve çoğu zaman da aman şımarmasın, saygısızlık yapmasın ve haddini bilsin diye, anaya göre araya mesafe koyan ya da koymaya çalışan biricik babalarımızın günü.
Bugün, babamsız ilk babalar günümüz. Onsuz yalnız, onsuz yetim. Onsuz geçecek, babalar günlerimizin ilk günü.
Bana karşı, bizlere karşı yer yer taviz vermez tutumuyla, sert duruşuyla, yer yer inatçılığıyla, o varlığıyla güven duyduğumuz; canı sıkıldığında salladığı küfürleriyle, tebessümüyle, tüm maddi varlığıyla yok...İnsan niçin birşeyin ve herşeyin kıymetini kaybedince daha iyi anlar Allah'ım.Hastalıkta sağlığın, yaşlılıkta gençliğin, ölümle de hayatın.
Babası sağ olanlara sesleniyorum.Yaşadığı halde ona gitmeyenlere, küs olanlara, onu yok sayanlara.Malesef bizim elimizden mezarlık ziyareti yapmak ve dua etmekten başka birşey gelmiyor.Bugünlerin kıymetini bilin ve babalar gününün hakkını verin.Babanızın ellerinden öpün ve ona sıkıca, hiç bırakmayacakmışçasına sarılın.Hayat öyle kısa ki sarılamayacağınız günler mutlaka gelecektir.
Babacığım, ruhun şad olsun.Babalar günün kutlu olsun.
Bugün babalar günü...Tüm babalar, gününüz kutlu olsun...
zaman su gibi akıyor....
sevgili eşimin babalar gününüde kutlarım....
Yazan: 
